De bekerpoeper - Eva Kelder

Posted by | december 15, 2015 | Korte verhalen | No Comments

Gepubliceerd op Shortreads: Een nieuw platform voor korte verhalen rond de actualiteit, geschreven door veelbelovende auteurs.

“Teringjantje, Nico, heb je die nieuwe factuur van de loodgieter al gezien? Hij schijt goud die gozer!”
“Neuh, laat-is kijken. Zo, dat zijn een boel nulletjes voor een beker vol schijt.”
“Waarom, vraag ik me dan altijd af, hè.” Egbert krabt onder zijn Go Ahead Eagles petje en bestudeert het witte gruis op zijn vinger. “Waarom doen mensen dit soort dingen?”
Nico probeert niet naar de hoofdhuid op Egberts vinger te kijken en smeert nog wat meer piccalilly op zijn frikandel. “Gekkies heb je overal joh. Misschien is het wel mijn grootste droom om Ajax een fax uit darmstad te sturen.”
“Echt?” Egbert begint nu met raspende halen over zijn kont te krabben.
Nico zucht en typt verder aan het bericht voor de site van de supportersvereniging.
“Vind je dat ik een grapje kan maken?”
“Nou, echt grappig is het toch al lang niet meer, de vorige keer had-ie zoveel bekers met stront doorgespoeld dat het ons bijna twintigduizend euro heb gekost.” Egbert staart naar buiten. Dikke plassen hebben het stadion in een zompig slagveld veranderd. “Op jaarbasis.”

Nico grinnikt en schrijft de grap toch op: “We willen de desbetreffende supporter met klem verzoeken onze mooie club niet weer in de Shit te laten zakken.” Hij aarzelt en vervangt dan supporter door fetisjist. Ooit studeerde hij een blauwe maandag psychologie. Hij interesseerde zich vooral in seksuele afwijkingen, hoe smeriger hoe beter, maar hij begreep al snel dat zijn medestudenten om heel andere redenen psychologie waren gaan studeren. Ze wilden de mens begrijpen, zeiden ze, zijn psyche doorgronden.

Nico was helemaal niet geïnteresseerd in het waarom. Vijftien jaar lang had zijn vader hem gedwongen iedere avond rond etenstijd samen met de hond een bak blikvoer leeg te eten. Sindsdien had hij zich nooit meer afgevraagd waarom mensen gek waren, alleen hoe hij dat voortaan van ver af kon herkennen.

“Volgens Freud kun je anale types aan drie eigenschappen herkennen.”
“Anaal,” mompelt Egbert.
“Ordelijk, zuinig en eigenzinnig.”
“Lekker dan,” Egbert fronst, “daar heb de politie veel aan. Denk dat we beter camera’s op kunnen hangen.”
Nico zwijgt. Ergens heeft hij het vermoeden dat ze de bekerpoeper geen groter plezier kunnen doen.